Ziek

Bataille schreef ooit dat het verlangen naar extase betekent dat we terugverlangen naar dat wat we waren voor we geboren werden en wat we weer zullen worden als we sterven; de eeuwigheid (waar ons tijdelijk leven een breuk in is). Ik schrijf dit omdat ik de afgelopen dagen een ernstige behoefte voelde om weer op te lossen in deze eeuwigheid, omdat ik de afgelopen week ben ziek geweest. Na de yogales op maandag had ik continu een gevoel tussen flauw vallen en opstijgen naar de hemel. Het was alsof er aan de binnenkant van mijn hersenschedel een wolk ronddeinde en nergens heenkon.
Van maandagavond tien uur tot woensdagmiddag twaalf uur des middags heb ik vervolgens zwetend, hoestend en rillend op bed gelegen om die boze wolk uit te drijven. Dolle pret, kortom.
Van donderdag tot nu hoest ik met een afnemende regelmaat.

Terence McKenna schreef ooit dat de ware religie van de 20e eeuw Nostalgie is naar een prehistorische, voormoderne, archaïsche periode. Dit is te zien in o.a. expressionisme, jazz, piercings, tattoeages, complottheorieën, drugs en polygamie. Ik schrijf dit omdat ik vrijdagavond een etentje had met m'n werk. Vooraf zijn we gaan gamen. Battlefield 2. Een spel waarin je een soldaat bent en ik mijn vechtersinstinct moest aanspreken, iets wat ongeveer niet meer gebeurd moest zijn sinds ik Afrikaan was en de wereld nog maar bestond uit één continent, voor deze uit elkaar begon te klonteren.
Het gaf me een omvangrijk gevoel van genot om mijn collega's van dichtbij met een mitrailleur in het gezicht te schieten. Soms walste ik over ze heen met een tank. Ook dat kon me bekoren.
Natuurlijk gebeurde het mij ook vaak genoeg, maar dat is de prijs die je betaalt.
Nadien waren we in ieder geval allemaal erg opgelucht dat we elkaar zo'n tachtig keer de hemel in hadden gemitrailleerd en hebben we in een fraai restaurant gedineerd. Daarna zijn we nog een drankje gaan doen. Toen het twee uur was ben ik naar huis gegaan, omdat ik nog niet geheel fit was. En stiekem voelde ik in mijn hoofd nog altijd de behoefte om ze allemaal dood te maken.

De buit van een zieke week:
- Into the Wild eindelijk gezien.
- Human Nature gezien.
- Dexter seizoen 1 af, nu pas ja.
- met Berlin Alexanderplatz, de serie, begonnen.
- Saul Bellow gelezen. The Victim. Nog niet uit.

Burning Man

Vandaag ben ik een beetje ziek. Gisteravond merkte ik ineens in bed dat ik moest hoesten en kreeg ik hoofdpijn. Ben wel gaan werken, waar ik nu ben, maar helemaal fit voel ik me niet. Desalniettemin pak ik zo een yogalesje. De beste remedie, alles eruit zweten.
Vrijdag hebben Luke en ik een ticket geboekt voor het Burning Man festival in de Nevada woestijn. We hebben besloten dit als afsluiting van onze roadtrip te doen. Het wordt wereldwijd, naar het schijnt, ook wel gezien als één van de ruigste festivals ter wereld. Op youtube zijn er zat filmpjes te zien hoe het er daar aan toegaat. Het leek ons in elk geval de perfecte afsluiting van de reis.
Onze tickets boeken we deze week. Vliegen op New York, terug vanaf San Francisco.
Al die steden die ik alleen nog van films en boeken ken zullen tot leven komen, deze zomer.
Tussen Astrid en mij is het nu echt uit. Maar we blijven nog wel vrienden. Gisteren zagen we elkaar op het werk en was het in het begin even moeilijk, maar later ging het wel goed. Ze begrijpt het. Ik voel me er wel ok onder. Al is het natuurlijk altijd een beetje raar... Ik zal er niet teveel over uitwijden.
Volgende maand is mijn verjaardag. Yoshi heeft al aangeboden voor een tafel vol sushi te zorgen. Het is alweer zo'n tijd geleden dat er een sushiparty in ons huis was... Het wordt tijd.
Overigens gaan m'n Franse huisgenoten Andrea en Paul eind maart weg, Yoshi gaat in juni naar Japan en het is ook aannemelijk dat hij niet meer zal terugkeren in het huis (ik mis 'm nu al) en Diego en Lisa gaan in juli naar Mexico voor drie maanden.
Blijven over: ik en Ruth. Stiekem had ik liever dat zij zou verhuizen, in plaats van de anderen. Maar misschien doet ze dat alsnog.
Ze doet de laatste tijd overigens overdreven lief. Dan klopt ze aan m'n deur, vraagt ze met 'n piepstemmetje hoe het met me gaat en haar handen wrijft ze dan tegen zich aan, alsof ze een baby'tje wiegt. Vervolgens verzint ze één of andere smoes om me lastig te vallen; een glaasje water, of ik denk aan het schoonmaakrooster, of ik toevallig een pollepel gezien heb?
Ik verdenk haar ervan dat ze een oogje op me heeft laten vallen. Ik ben allerminst geïnteresseerd. Het maakt het wel wat ongemakkelijk allemaal.
Tot slot organiseren we met m'n voetbalbaan volgende week vrijdag een Pro Evolution toernooi. Dan ga ik weer even genadeloze pakkies uitdelen. Hoop ik.

Happy NY

Uitzicht vanaf mn werk, gemaakt en bewerkt door mn collega Luke, waarmee ik vd zomer naar de VS ga. Sneeuw op de bergtoppen van Tibidabo! Inmiddels al weer helemaal weggesmolten overigens.
Het is leuk weer terug te zijn in Spanje. Ik had door mist ernstige vertraging en omdat ik zaterdag meteen weer aan het werk moest, zit ik al meteen weer in t oude ritme.
Het voelt wel een beetje gek. Ik voelde me toch wel een beetje triest om iedereen weer achter te laten. Elf dagen feest! Ik houd van jullie familie, vrienden! En dan ineens weer werk, orde van de dag en smijtende deuren in de keuken.
Maar goed, ik heb nu een objectief; sparen voor de zomer. Ondertussen heb ik een berg marsepein, chocola en vooral KAAS om doorheen te knagen de komende tijd. De twee blikken erwtensoep + extra rookworst zijn al gesneuveld.
Volgende maand ben ik overigens jarig. Aan een feest heb ik alleen totaal nog niet gedacht. Dus ik ga even kijken wat het precies worden gaat. Of het überhaupt iets worden gaat.
Goede voornemens voor dit jaar: meer yoga doen, sparen voor de VS, keihard uit de bol gaan aldaar en natuurlijk even een weloverwogen keuze maken voor de tweede helft van 2009.
2008 krijgt van mij een 7,5. Iets teveel gewerkt, naar mijn smaak en iets te weinig yoga, iets teveel last van stress daardoor en vetrolletjes bovendien.
Positief: promotie op t voetbalwerk, minder werk bij het vertalen, leuke tijd met Assi, door Praag laten betoveren, nieuwe vrienden gemaakt en een zinderend uiteinde gehad. Overigens kan ik me het feest in januari 2008, ook in NL, ook nog goed heugen.
Zo zijn er over het hele jaar verscheidene hoogtepunten geweest en dieptepunten, vrij weinig. Een zeveneenhalf het logische resultaat.
Dit jaar ga ik voor de 8 of hoger. Maar dat heb ik natuurlijk niet helemaal zelf in de hand.
<3tjes aan iedereen.
Liefde is een rebelse vogel, kooi haar niet. Dan gaat ze stinken en ziektes ontwikkelen. Laat haar vliegen! En vlieg mee.

<3