Mijn vorige update is alweer een lange tijd geleden, al is er niet veel veranderd. Ook dit weekend won Barcelona met 6-1 van een rood-wit gestreepte tegenstander. Atletico Madrid dit keer.
Verder werk ik nog altijd voor "de voetbal", neemt Astrid veel van mn vrije tijd in beslag en mijn huisgenoten mijn nachtrust met middernachtelijk gekook en ochtendlijk gestamp in de keuken. Eindelijk, zo zullen Victor en Ruben denken, kom ik te weten hoe vervelend het kan zijn om naast de keuken te slapen.
Ondertussen luister ik op mijn werk af en toe nog altijd naar Kempi, vooral omdat ik er een vreemdsoortige vertrouwdheid uit peur, die me aan de middelbare school doet denken. Heerlijk om weer eens woorden als "tatta" en "scotoe" langs te horen komen, laat staan het Surinaamse accent. Alsof mijn oren een broodje pom voorgeschoteld krijgen. Toch kan ik het niet te lang aanhoren. Het blijft een beetje kinderhiphop, in mijn oren. En dan schakel ik over naar Massive Attack, Portishead, Joy Division of de sinds kort weer herontdekte duistere klanken van Moonspell's Butterfly FX.
Ik heb het hele kantoor nog altijd voor mezelf, maar daar zal binnenkort verandering in komen. Peter vertelde me dat hij dit kantoor wil wegdoen, omdat t hem teveel geld kost. Ja, jammer voor mij, maar dan zal ik dus weer naar boven moeten. Hij zoekt manieren om te besparen, nu de Beurskrach en de Grote Depressie zomaar als twee lelijke tweelingen in een stormige nacht voor de deur staan. Buiten lijkt er niets aan de hand... De vogels kwetteren nog alsof er niets aan de hand is en de Spaanse zon brandt nog altijd hartelijk, maar ondertussen weet ik wel beter. Een financiële crisis is meer dan ooit aan de orde van de dag! Zomaar van de ene op de andere dag. Ja, dat kan. Gelukkig merk ik er niets van. Want terwijl de hele wereld crisis leidt, verdient Jurriaantje zo zwart als Goud meer dan ooit tevoren.
Af en toe probeer ik nog een Amerikaans verkiezingsdebatje mee te pikken. Maar het is wel lastig dat ze om 3 uur 's nachts worden uitgezonden. Bovendien moet ik dan een internetlokatie vinden, want het internet bij mij thuis is nog altijd een drama en op tv synchroniseren ze zelfs een live televisiedebat door er gewoon heel hard doorheen te praten in het Spaans. Een grofschande.
Tinus heb ik donderdag even ontmoet en we hebben samen een drankje gedronken. Hij vertelde me honderduit over zijn stressvolle baan en ik luisterde toe. Van yogaleraar tot helpdeskmedewerker in een omgeving die één en al stress, chaos en crisis ademt. Extremen zoals Martinus ze graag heeft in zijn leven.
Pa en ma komen woensdag langs. Ik werk vandaag, morgen en woensdag, zodat ik donderdag en vrijdag vrij heb. Vrijdagochtend zo vroeg als zeven uur des morgens zullen we gevieren (Assi meegerekend) de bus naar Valencia pakken. Vier uurtjes tuffen et voila. Een nieuwe omgeving. Van vrijdag tot en met zondag zullen we ons daar vermaken met nóg warmer weer dan hier, veel rust, strand, moderne omgeving en ook een wat oudere stadkern, gelukkig. En ook dat ben ik de laatste tijd eigenlijk best wel een beetje. Gelukkig.
