Futbol!

Voor jullie, Sporting Gijon - Barcelona 1-6. Futbol intensamente! Tiqui taca! Jugón! Futbol con fatatas, Salinas!

Vanochtend werd ik bruut ontrukt uit de remslaap door de Japanse visite van Yoshi. Nadat ik mezelf Juaniaans scheldend uit bed wist te trekken, strompelde ik richting het werk en daar zit ik nu. Het is bewolkt buiten. Op internet lees ik een geweldig artikel over Kempi, geschreven door een uitermate begaafde recensent. Het is zo overtuigend geschreven dat ik Kempi nu gedownload heb en luister. Later zag ik pas dat Jihad (die zat toch ook op SGR, Vin?) in de productie zat.
Het album zelf klinkt een beetje kinderlijk, maar niet heel erg verschrikkelijk abominabel kankerslecht ofzo ;) Is wel eens leuk zo tussen Immortal en Deuter door.
Gister was weer voetbaldag. Het begon om half 1 in bar Amsterdam, met Feyenoord - Ajax en een stom Draamhaartje in m'n mond als nasmaak (check die driedubbele flow, Vin, Kempi infecteert ;p). Het eindigde in een gala voorstelling van de lokale FC alhier. Salonvoetbal, noemde Eloy het in z'n blog vandaag. Een genot voor mijn oog, tussen de zakdoekjes voor het niezen, snotteren en snuiten door. Ik ben zo verkouden als de Sars.
Volgens de voetbalagenda is er eind december, rond kerst, een voetbalvrij weekend. Dit betekent dat ik rond die tijd even naar NL kan en wil gaan. Voor een Hollandsse kerst. Met hopelijk veel regen, kou, vuurwerk, kerststol, oliebollen, marsepein, chocola, erwtensoep, boerenkool met worst, natte sneeuw en vooral ongelooflijk veel ijzel. Daar heb ik namelijk eigenlijk wel een heel klein beetje vreselijk erge teringharde zin an. Misschien mede dankzij mijn verkoudheid en de regen die nu neerklettert buiten.
Maar goed, tot die tijd zal ik t moeten doen met de slappe Spaanse herfst en haar milde winter, waarvoor ik hooguit een zomerjasje om mijn gespierde borstkas zal moeten klemmen om de twee centimeter kippenvel de snavel te snoeren.
Vanuit het Spaanse groet ik u, ferm en bonthartig, voor altijd de uwe,

Jerbhardt Flermknard Met Den Pik-Uytenbroeck

Legendarisch

Gisteren ben ik samen met de uiterst fanatieke Atletico Madrid-fan Eloy naar Bar Amsterdam geweest om PSV 3-0 pakkie te zien krijgen in eigen huis. Sommige aanwezige PSV-fans zeiden: "Je draagt het verkeerde shirt," tegen me, maar dan barstte ik spontaan in een lofzang voor Johnny Heitinga uit en dan verscheen het begrip weldra in de vorm van een afkeurende frons in het voorhoofd of zelfs een wegwerpgebaar. Iets waar overigens al geel voor getrokken mag worden, een wegwerpgebaar. Maar dat terzijde.
We aten een broodje frikandel, een broodje kroket, een patatje met en voor elke goal een vers glas Heerlijk Helder Heineken. Na elf jaar, toen Atletico uitgerekend door Ajax werd uitgeschakeld, zijn ze dus weer terug op het hoogste niveau.
Voor de wedstrijd speelden Eloy en ik overigens vier heerlijke potjes Pro! Hij won twee wedstrijden, ik de andere twee. Waaronder een hattrickje van Totti in een beladen 4-3 (met de winnende van Frans in de 89e minuut) en een 5-1 oorwassing met Inter. Nu merkte ik pas hoe overdreven veel te goed de voorhoede is van Inter en realiseer ik me hoe oneerlijk het eigenlijk was dat ik zo vaak tegen Vinter speelde. ;P

Ook gister, iets wat na de legendarische wedstrijd duidelijk werd, was dat Martinus een kamer heeft gevonden. De bevestiging kwam via een SMSje. Hij kan er deze week heenverhuizen. Ik zal me kortom weer aan de schoonmaakbeurten moeten houden, maar de Martiniaanse bezetting is in ieder geval voorbij, na bijna zes weken. Overigens werkt hij inmiddels voor Heineken. Van yogaleraar naar Heineken helpdesk. Het is een minder grote stap dan je aanvankelijk zou denken, zo blijkt.
De yogaschool is inmiddels weer open. Voorzichtig laat ik mijn hoofd er weer zien.
En ik stuurde weer eens een verhaal in naar een schrijfwedstrijd. Ditmaal betrof het een verhaal dat ik ooit, drie jaar geleden alweer, uit verveling schreef. Maar na een herziening achtte ik het geschikt voor inzending. Het thema van de wedstrijd was treinstation Utrecht Centraal, oftewel: Hoog-Catharijne. Mijn verhaal heet daarom ook: "Het sprookje van Hoog-Catharijne."

Eres una dulzura desdichada para mis ojos, guapa.

Deze week werk ik voor het eerst drie dagen in plaats van vijf bij het vertalen. Dat bevalt erg goed. Ik heb het namelijk zo ingericht: maandag, woensdag en vrijdag werken. Dinsdag en donderdag vrij. Nu kan ik daar volgens mij nog best in afwisselen. Als ik het maar tijdig aangeef bij Peter. Eindelijk even wat rust dus. Want de afgelopen twee weken heb ik elke dag gewerkt. Elke dag! In het weekend én doordeweeks. En dan is het bovendien thuis ook nog eens druk met een nog altijd rondzwevende Martinus, inclusief witte spookkledij. Hij smste me trouwens net dat ie een baan heeft kunnen verwerven op de arbeidsmarkt. Gaan we het dan toch nog meemaken?

Astrid was afgelopen weekend in Nederland. Gister kwam ze terug en heb ik haar van het vliegveld opgehaald. Daar moet wel bij worden aangetekend dat ik de avond tevoor met Yoshi naar de Absenta-bar geweest ben. Twee hamertjes van dat sterke anijsspul achterover heb gekeild, waarna we er in Sidecar (spreek uit: zie-de-kar) nog een paar jägermeisters bij knalden. Half vijf lag ik in bed, half 11 ging de wekker, half 1 landde Assi.
Toen hebben we bij haar thuis, met het Tsjechische kookboekje bij de hand, een Praagse Goulasj bereid. Het was alsof we weer even in Praag waren. Wie weet met dank aan de hallucinerende bijwerking van Absinth.

Qua werk is het nog altijd druk. Vanavond moet ik werken bij de voetbalbaan. Spanje - Armenië. En dit weekend staat de tweede competitieronde op het programma.
Na de eerste ronde staat Atletico op de eerste plaats, Valencia op de tweede. Dat waren ook de twee ploegen die het meeste indruk maakten op de eerste speeldag. Barcelona en Real Madrid verloren beiden, verrassend, respectievelijk van Numancia en Deportivo. Het belooft er dit jaar hard aan toe te gaan. Er zijn mijns inziens wel zes kanshebbers voor de titel. Real Madrid, Barcelona, Atletico Madrid, Valencia, Sevilla en Villarreal. Al heeft Sevilla hun beste speler verkocht aan Barcelona (Dani Alves) en heeft Villarreal vorig jaar waarschijnlijk een voor hun doen te extreem goed jaar gedraaid (tweede plaats).
De druk staat er na dag één in ieder geval op. En ik zit er met mijn neus bovenop. Nu ik verantwoordelijk ben over de data, zal ik alle wedstrijden driedubbel moeten controleren op eventuele fouten. Vorige keer had ik één gele kaart over het hoofd gezien en heb ik daar de hele week gezeik over gehad. Dus ook bij mij staat de druk erop. Maar daar heb ik wel vertrouwen in.

In mijn vrije tijd kan ik nu, met dank aan datzelfde voetbalwerk, ook thuis internetten. Ik heb een laptop in gebruik mogen nemen! Bovendien heb ik weer wat inspiratie gekregen voor mijn boek, dus daar werk ik nu ook weer aan.
Over boeken gesproken, ik lees nu een boek dat ik de hele tijd zocht in Praag, maar niet kon vinden (Briefe an Milena van Franz Kafka). Om de hoek waar ik woon heb je een grote boekwinkel, Central del Raval. Daar stond ie, in het Spaans. Dus die lees ik nu met het woordenboek ernaast. Omdat elke brief hooguit twee kantjes lang is, leest dat wel fijn. Tegelijkertijd, omdat het omtrent 1918 geschreven is, is het taalgebruik wat ouderwets. Dat resulteert erin dat ik nu een wat literair Spaans begin te ontwikkelen. In plaats van "malo" (slecht), zeg ik "desdichado" (rampzalig). Als iemand in het donker zit te lezen, vraag ik niet "¿Porque estas leendo sin luz?" maar: "¿Porque estas leendo en la penumbra?" (Waarom ben je aan het lezen in het schemerdonker?" En omdat er tot onlangs strepen vuilniszakken aan het plafond hingen, bij wijze van versiering, maakte ik het zelfs zo bont door te stellen: "Estamos en la penumbra del follaje de las bolsas de basura." (We bevinden ons in het schemerdonker van het vuilniszakken-gebladerte.)
U begrijpt, dit levert de nodige verwarring op. Leer ik eindelijk eens Spaans, verstaan ze me nog steeds niet.