viernes, 27 de julio de 2007




voor de foto's van het bezoek van mijn geweldigste broertje aan mij en barcelona, check http://www.venz.org/barca/

een update komt snel...

martes, 17 de julio de 2007

gister begon ik als salesman op het strand van barcelona. ik verkoop kaartjes voor de club pacha. een zeer hippe en trendy uitgaansgelegenheid in een villa ergens. 5 euro per kaartje, waar ik 4 euro van mag houden. mn saleskwaliteiten zijn alleen niet echt om over naar huis te schrijven. zo probeerde ik onlangs iemand te vertellen waarom yoga zo goed was en hoorde ik mezelf zeggen: 'its like dying... but than you don't.'
ze had er al meteen geen zin meer in. caity is wat dat betreft wat beter. toen haar gevraagd wat ze leuk aan yoga vond zei ze: 'after ive done yoga every step i take feels like a mini-orgasm.'
ik had gister veel gesprekjes met vooral veel meisjes, maar als puntje bij paaltje kwam dan hadden ze of geen geld, of hadden ze al andere plannen, of ze wilde nu nog niet iets beslissen voor de avond, of ze hielden eigenlijk van johnny cash-muziek. als ik nu nog mn telefoon had dan had ik ze kunnen zeggen dat ze me hadden kunnen bellen. later. en bovendien hadden ze dan mn telefoonnr. rr. rr.
vandaag de herkansing. ik weet dat het kan. het is mogelijk. een jongen verkocht er gister 25. dat is 100 euro in 2 uur werk. uiteraard had hij een smoothtalk going on en een vreselijk glad uiterlijk. maar ik weet dat ik t ook moet kunnen. ergens. diep van binnen. of eigenlijk juist heel erg aan de oppervlakte.

gisteren heeft caity mn haar geknipt. ik zei dat ze het alleen wat uit moest dunnen en de puntjes uit moest nemen. toen ik de plukken haar echter als dikke vlokken bruine sneeuw voor mn ogen naar beneden zag vallen, wist ik dat er weer iets onherroepelijks aan het gebeuren was. ze heeft er iets van 5 centimeter afgehaald: dat is vijf maanden groeitijd!
het vertrouwen dat ik soms in mensen stel is onbegrijpelijk weids en onbegrensd.

het resultaat is dat t nu wel wat frisser oogt, wat zich wellicht kan vertalen in winst op t strand, zometeen, als ik wederom een poging zal ondernemen enkele mensen de pacha in te bonjouren. moge god het willen. jammer genoeg mis ik dan wel de tour de france. rasmussen in t geel! hup rabo!

o o o. wat een avonturen. ik heb nog 30 euro.

martes, 10 de julio de 2007

friends

een van de grappigste gasten die ik hier heb leren kennen heette jonathan en hij kwam uit chicago. deze man kon over werkelijk ALLES lullen als brugman. ooit werd hem gevraagd of hij soms iets kon vertellen over de binnenkant van een tennisbal en onmiddellijk begon hij te filosoferen over de verschrikkelijke geur die er zijns inziens in de tennisbal moest huizen en met een vanzelfsprekendheid alsof hij het er elke dag over had.
elke keer als ik hem ontmoette, maakten we bizarre dingen mee. via hem kwam ik in de krant te staan en hij was erbij toen de gekke vrouw alleen ging dansen en hij was erbij toen caity tijdens het skinnydippen werd gebeten door een kwal, waar ze nu nog steeds, weken later, last van heeft en dat ze meermaals betitelde als ´het ergste dat haar ooit is overkomen,´al spreekt ze dat doorgaans uit met een stralende glimlach (en geloof me, die straalt als een malle).
net zoals hij zomaar in mn leven kwam, viel hij erweer uit. waarschijnlijk was zn telefoon ook gestolen, want ik kon hem telefonisch niet meer bereiken na sant juan en niet veel later zou hij terugkeren naar chicago. enige hoop dat ik nog contact met hem zal kunnen opnemen is via de krant waar hij werkte.

de mensen hier komen en gaan. je ontmoet er zoveel en met sommigen voel je echt een band, met sommigen is het wat oppervlakkiger.

sinds een aantal keer (lees drie) eet ik af en toe chinees na een yogales met ene david wasserman uit munchen. een echte beier in hart en nieren die een soort aangeboren mega enthousiasme heeft. ¨dude, thats awesome!!¨ roept hij zodra hem iets bevalt. hij is zowat twee meter, gemillimeterd haar en als hij duits praat lig ik van binnen in deuk. ´david wasserman steigersternte!´
vandaag zaten we voor de derde keer te dineren bij de goedkope chinees nabij yoga, toen hij voorstelde om van de lente met de fiets naar india te gaan. hij was volledig serieus. zijn ogen begonnen al te fonkelen bij het idee. ¨and you know, you can write about it, it will be awesome!¨ uiteraard nam ik het idee ter harte. ¨yes, it would be awesome indeed.¨ het idee ontroerde me. het zou zomaar kunnen. op de fiets naar india.
nu vroeg ik me af hoe hij op het idee kwam. nou, zei hij, hij had op de televisie gezien hoe een duitser dat reeds voltooid had en nu met zijn lul aan het rollen was temidden van een stel hindoes om de wereld te tonen dat we zonder seks konden. al zou hij dat zelf nooit doen, uiteraard.

zo bevind ik me nu in het kielzog van de spraakwatervallen van jonathan uit chicago met de dromerijen van een duitse afstammeling van de waffen ss. het houdt me in leven. there´s people out there doing the same thing i do. living their dreams.

jueves, 5 de julio de 2007

nie

deze week ben ik achter mn NIE kaart aangegaan. het is verplicht als je hier wil werken om zo´n kaart te hebben, is mij verteld, al gaan er ook verhalen de ronde dat je paspoort voldoende is om aan t werk te komen, maar betaal je dan gewoon 25% belasting. en anders maar iets van 10.
het waarachtig mooie aan het regelen van dit papierwerk is dat je al om half 7 ´s ochtends in de rij moet gaan staan bij een gebouw aan een zevenbaans autoweg, terwijl het kantoor pas om 9 uur opengaat. gisteren had ik een feestje op het dakterras van het nieuwe huis van caity en aangezien dat zolang doorging, besloot ik meteen door te gaan naar het gebouw waar je de NIE kunt ophalen.
ik had het al een keer eerder geprobeerd met mn schotse huisgenote dania, maar toen we daar om half 11 kwamen werden we weggestuurd, omdat het maximum aantal mensen was bereikt voor die dag. en dat terwijl ze tot half 6 geopend zijn.
overigens moet je voor het verkrijgen van de benodigde papieren je paspoort meenemen en twee kopieen van dat paspoort. vervolgens betaal je 7 euro belasting en krijg je een bewijs dat je dat betaald hebt en moet je naar de politie met twee pasfoto´s, waar je naast je NIE weer een kaartje meekrijgt en je weer naar een derde instantie af moet reizen om je sociale verzekeringnummer aan te vragen. zoals je merkt ben je daar al gauw wat dagen mee bezig. temeer er daar karrevrachten aan mensen elke dag voor de deur staan te wachten. leve de bureaucratie.
daar zat ik dan dus om 7 uur ´s ochtends met walmen wodka, whiskey, bier en wijn om me heen dampend. ik leek meer op een lopend traangasincident dan op de persoon die doorgaans dapper door het leven dartelt als jurriaan fakking reinders. niet geheel toevallig ging het ook nog eens regenen en daar zit je dan. in hartje barcelona. met je NIE-loze anus.
een meisje dat er uit zag als een zacht, vleesgeworden briesje in een roemeense vallei, met een opkrullend bovenlipje en grote bruine ogen, zat naast me en begon tegen me te praten in horten spaans. ze bleek uit rouen (frankrijk, vlakbij parijs) te komen en ze zou gaan werken als serveerster in sitges. ze heette liberté, want haar ouders waren vroeger anarchist. haar broertje heeft als derde naam anarchaista.
samen wachtten we tot de rij langzaam oploste en toen we eindelijk aan de beurt waren zei de man bij de ingang dat er vandaag geen NIE-gegevens verkregen konden worden, omdat de computer kapot was.
ik ervoer het haast als logisch. ik vroeg het email adres van liberté en stiefelde huiswaarts, waar ik onmiddellijk in een diepe slaap viel.

ik heb echt zo´n zin in patatas bravas.

lunes, 2 de julio de 2007

ok. eerste tegenslag. telefoon gestolen. hoewel het een aardig ding was, is t vooral onhandig qua werk zoeken dat ie nu in een of andere spaanse rattenkop zn takke is beland.

gister heb ik met caity en mike (een amerikaanse vriend) the big lebowski zitten kijken onderwijl een eigen mix van wodka, baileys en melk te drinken omdat we geen kahlua konden vinden.

zit nu met mn nieuwe schotse huisgenote dania wodka jus te drinken ter gelegenheid van haar amerikaanse vriendin bryan. ze houden van jimi hendrix, ben harper, portishead, manu chao en tool! awesome! i love meeting all these people.

overigens had ik vandaag een sollicatiegesprek met een teringlekker wijf. wie weet wordt t wat. het werk bedoel ik. ;) morgen heb ik ws t tweede gesprek. dutch customer service. fulltime. 1100 per maand. worth a try.

word.